دیواره‌نورد مطرح سوئیسی و تمجید از برگزاری جشن‌واره‌ی "بیستون"

دیواره‌نورد مطرح سوئیسی و تمجید از برگزاری جشن‌واره‌ی "بیستون"

نوشته شده توسط روابط عمومی.

دوشنبه، ۱۵ آبان ۱۳۹۱

یکی از دیواره‌نوردان مطرح خارجی، شرکت‌کننده در دومین جشن‌واره‌ی فرهنگی-ورزشی بیستون با ارسال نامه‌ای به "ابراهیم نوتاش" از برگزاری این جشن‌واره تمجید کرد.

متن نامه‌ی وی به این شرح است:

 

 

ابراهیم عزیز؛

علاقه‌مندم شخصاً از تمام فعالیت‌های شما و بقیه عوامل در برگزاری جشن‌واره‌ی بسیار زیبای "بیستون" تشکر کنم ... آفرین بر این تشکیلات کارآمد و سپاس از مهمان‌نوازی شما !

صحنه‌های زیبای این صعود‌های هیجان‌انگیز در ذهن من زنده هستند ... یک‌عدد سی‌دی از تصاویر صعودهایی که داشتم را (برای هم‌نوردم مسعود) ارسال کردم.

مشتاقانه درباره‌ی "بیستون" با همه صحبت می‌کنم و مطمئنم در سال ۲۰۱۴ و در سومین جشن‌واره که از صمیم قلب امید برپایی آن‌را دارم، ما با تعداد خیلی‌ بیشتری شرکت خواهیم کرد.

یک‌بار دیگر از به‌وجود آوردن این فرصت مغتنم و غنی به‌خصوص از نظر تعاملات فرهنگی‌ ممنونم.

با آرزوی ‌دیدار مجدد در سال ۲۰۱۴.


Jean-Michel Oberson از سوئیس


متن نامه به زبان اصلی:


Cher Ebrahim,

J'aimerais te remercier personnellement pour tout le travail d'organisation que tu (vous) as fourni pour l'organisation de ce très beau festival de Bisotun.

Bravo pour l'organisation très efficace, merci pour votre accueil chaleureux.
J'ai la tête pleine d'émouvants souvenirs, de belles images et d'enthousiasmantes escalades.

J'ai d'ailleurs envoyé à Massoud un CD avec les images des escalades faites ensemble.

J'espère que tu as pu récupérer de toute la fatigue accumulée.

J'ai parlé de manière enthousiaste à mes amis et je suis sûr que nous serons plus nombreux en ۲۰۱۴ si une ۳ème édition du festival de Bisotun a lieu, ce que j'espère de tout coeur.

Encore une fois merci beaucoup pour avoir rendu possible cette riche rencontre.

J'espère vivement de rencontrer à nouveau en ۲۰۱۴.

Jean-Michel Oberson (Suisse)

«ابراهیم نوتاش»؛ بنیانگذار جشن‌واره‌های سنگ‌نوردی در «ایران»

«ابراهیم نوتاش»؛ بنیانگذار جشن‌واره‌های سنگ‌نوردی در «ایران»

نوشته شده توسط روابط عمومی.

شنبه، ۰۶ آبان ۱۳۹۱

برای ما ۴ روز خوش بود و برای او شاید از ۶ ماه قبل و یا حتی ۲ سال قبل تر شروع شده بود ... ما لذت بردیم و او زحمت کشید‍! ... ما صعود کردیم و او  دائماً در حال هماهنگی و ایجاد نظم جهت اجرای بهتر بود.

«ابراهیم نوتاش» کوه‌نورد بزرگی که مملکت خود را فراموش نکرده و حتی یک لحظه هم از یاد آن غافل نشده در صدد بود تا پتانسیل های موجود در کشور ایران را به بزرگان کوه‌نوردی و دیواره نوردی دنیا نمایش دهد و همچنین جوانان این مرزو بوم را با بزرگان دیواره نوردی دنیا دوست و آشنا کند و می توان گفت در این کار تا حد زیادی موفق بود.

این را می توان از روی آمار تقریباَ ۲ برابر شده تعداد شرکت کنندگان خارجی در دومین جشنواره فهمید ... تلاش‌های «نوتاش» در این دو سال گذشته جهت برگزاری مجدد این جشنواره ستودنی است ... زحمات او از مدتها قبل از جشنواره شروع شد و فکر می کنم ۶ ماه ترافیک کاری جهت برگزاری رویدادی بزرگ آنهم تقریباَ با رفع اکثر ایرادات وارده در جشنواره قبلی می تواند برای «نوتاش» کارنامه درخشانی باشد و فکر می کنم خیلی بی انصافی باشد که از او به عنوان یک بنیانگذار بزرگ در عرصه جشن‌واره‌های سنگ‌نوردی در ایران یاد نکرد.

«نوتاش» عزیز!
شاید ما نتوانیم دقیقاَ لمس کنیم که برای برگزاری این جشن‌واره چقدر تلاش کرده‌ای، ولی فقط این را بدان که کار نیک بی پاداش نیست و محبت شما را هیچگاه فراموش نخواهیم کرد ... ممنون به خاطر همه چیز!

تاریخچه سنگ نوردی

سنگ نوردی، ورزشی به قدمت کوه نوردی است. صعود کوه ها به ویژه کوه های آلپ در اروپا (جایی که این رشته پایه گذاری شد) همواره نیازمند بالارفتن از صخره ها و سنگ ها بوده است. با این حال سنگ نوردی به عنوان یک ورزش مجزا تنها درسالهای آغازین قرن بیستم به وسیله آلمانی ها و انگلیسی ها مورد توجه قرار گرفت.  سنگ نوردی در آمریکا از 1920 به بعد آغاز شد. در آن سالها برای بسیاری افراد، سنگ نوردی در مقایسه با ابهت و شکوه غیر قابل انکار ایستادن بر قله های بلند، بسیار کم اهمیت بود. بسیاری از کوهنوردان تنها برای ارتقای مهارت هایشان در کوهنوردی به این کار می پرداختند. تنها پس از دهه 50 بود که سنگ نوردی توانست در آمریکا به عنوان یک ورزش جایگاه خود را پیدا کند.
ادامه مطلب....

ادامه نوشته

پارک ملت تهران میزبان مسابقات سنگ نوردی

بیست و یکمین دوره رقابتهای سنگ‌نوردی قهرمانی آسیا طی روزهای اول تا سوم خرداد سال‌جاری در پارک ملت تهران برگزار خواهد شد. تاکنون ۱۳ کشور شامل ژاپن،‌ کره جنوبی، چین، هنگ‌کنگ،‌ چین تایپه (تایوان)، تایلند، اندونزی،‌ سنگاپور، قزاقستان، قرقیزستان، هندوستان، پاکستان به همراه کشورمان جهت حضور در این رقابت‌ها اعلام آماده‌گی و ثبت‌نام کرده‌اند.

رقابت‌های قهرمانی آسیا در سه رشته  لید، سرعت و بلودرینگ در پارک ملت تهران برگزار می‌شود.

۸نفر از ایران نیز در این مسابقات حضور دارند:

بولدر مردان : علی برات زاده/ مجتبی خدایی - تهران

سرعت مردان: مرتضی احمدی- تهران

لید مردان: علی برات زاده  - تهران

سرطناب زنان: مریم علیخانی - تهران

بولدر زنان: سارا منافی / سولماز عشقی / مریم رجبعلی - تهران

با امید موفقیت برای همه دوستان

امداد رسانی در فرود سنگنوردی

تکنیکهای امداد در فرود در سنگنوردی


آزادسازی نفر در حالیکه وزن او بر روی طناب صعود قرار گرفته است

در حالتی که صعود کننده در وضعیتی قرار گرفته باشد که وزن او کاملا بر روی طناب قرار 
گرفته و او قادر به حرکت نباشد باید چه راهکاری را در پیش گرفت؟ ( فرض می نماییم نفر  بر اثر ضربه بیهوش شده باشد و بر روی انتهای طناب آویزان باشد) اگر امکان فرود برای نفر دیگر تیم باشد و با فرود بتوان به زمین یا کارگاه مناسبی رسید روش زیر مفید خواهد بود. در این روش به دو تسه بلند – یک کارابین ساده و یک طنابچه پروسیک و دو کارابین پیچدار نیاز داریم.

1- طناب فرد سقوط کرده را بر روی کارگاه فیکس می کنیم. 

2- بروش پروسیک در زیر ابزار فرود آماده فرود می شوی و یک تسمه بلند به کاربین 
پیچدار را به کاربین ابزار فرود خود متصل می کنیم. 

3- خود بر روی طناب دوم فرود می رویم ( طبیعتا با داشتن خود حمایت فرود). 

4- تا نزدیکی او فرود می آییم (باید دست ما به حلقه فرود هارنس او برسد) .

5- تسمه ازاد را از کارابین ابزار فرود خود به هارنس مصدوم می زنیم ( بعنوان پشتیبان) .

6- بر روی طناب فرد مصدوم یک گره پروسیک زده یک کارابین به آن متصل می کنیم تسمه 
دوم را از آن عبود داده با کارابین به طنلی مصدوم می زنیم . 

7- پای خود را در داخل تسمه فشار داده تا بصورت قرقره نفر به بالا کشیده شود و وزدن او 
از روی طنابش آزاد شود. 

8- گرده طناب ( ابزار فرود) را از صندلی او باز کرده.        

9- به پایین فرود می رویم.

منبع : ویکی پاکوب

منبع:http://iranmountainmedicine.blogfa.com/tag

 

مثال زدنی ترین کوهنورد جهان - کایل ماینرد و صعود به کلیمانجارو بدون پا

کایل ماینرد (Kyle Maynard)

 داستان کایل ماینرد (Kyle Maynard) واقعا تاثیر گذار است. کایل از نقص عضو مادرزادی رنج می برد. او هنگام تولد هر دو بازو و پاهایش را از زیر زانو نداشت و با وجود این برای محدود کردن یک نفر از فعالیت های ورزشی این مشکلات کافی نبودند. او از زمانی که به عنوان یک کودک وارد این دنیای بزرگ شد به عنوان مبارز ورزش های رزمی فعالیت کرد و دست به انتشار یک کتاب زد و در همان حال به عنوان مدل عکاسی نیز فعالیت کرده است. او در سخنرانی های تاثیر گذار زیادی با موضوع ایجاد انگیزه شرکت می کند.

در کنار زندگی مثال زدنی اش او در سال ۲۰۰۴ وقتی که فقط ۱۸ سال داشت برنده جایزه سالانه بهترین اجرای ورزشی (ESPN Espy) در بخش ورزشکاران معلول شده است. با اینکه به فعالیت هایی غیر از کوه نوردی مشغول می باشد اما با صعود به کیلیمانجارو ثابت کرد که می تونه کوه نورد خوبی باشه. کایل در جمع آوری کمک های مالی برای انجمن مجروحین جنگی آمریکا نیز فعالیت داشته است.

صعود به کیلیمانجارو به ارتفاع ۵۸۹۵ متر برای او با انجام تمرینات بسیار سنگینی میسر شد اما این رویا برای او بدون مشکلات بیشتری برآورده شد. کایل در ژانویه سال ۲۰۱۲ فقط در ۱۰ روز (در حالی که ۱۶ روز پیش بینی شده بود) موفق شد بر قله کیلیمانجارو بایستد. او برای جلوگیری از صدمات وارده ناشی از بریده گی در دست و پای خود از لاستیک استفاده کرد.

او خودش رو تا قله بالا کشید!!

کایل در حال حاضر ۲۶ ساله است و اهداف زیادی برای به انجام رساندن آنها در پیش روی خود می بیند. او اهل آمریکاست و در حال حاضر برای دیوان سخنگویان واشنگتن کار می کند . . . . . .

 

منبع:http://iranmountainmedicine.blogfa.com/tag/

GetBC(2191);

ضرورت استفاده از پاها در سنگنوردی

پنج تکنیک برای بازگرداندن ثبات در سنگنوردی

این برای همه ما اتفاق می افتد : شما 3 متر بالاتر از آخرین میانی هستید، بیش از حد گیج و تنفس تان نامنظم است و احساس می کنید همه چیز تمام است. مشکل کجاست؟ .
تنش و فشار در بدن شما باعث شده است که شما تعادل خود را از دست بدهید. اما راهی برای برگرداندن آن وجود دارد؟

 مربی و تمرین دهنده بولدر، ژاستن سونگ راهنمایی هایی دارد تا شما به سرعت استرس خود را کاهش دهید وتعادل خود را باز یابید. استفاده از انگشت پنجم را فراموش نکنید. انگشت شصت شما می تواند سلاح مخفی شما باشد.
سونگ می گوید: اگر شما در یک کشش جانبی قرار دارید، سعی کنید که با استفاده از انگشت شصت خود یک نوک گیری انجام دهید. این عمل باعث می شود که باسن شما در موقعیت بهتری قرار گرفته و تعادل خود را بازیابید. شروع کنید به فکر کردن بیشتر درباره گرفتن گیره ها با شصت پا، خواهید دید که چیزی بیشتر از آنچه خرج کرده اید بدست خواهید آورد.

استفاده بیشتر از انگشتان پا و پاشنه
یک راه خوب برای نزدیک کردن باسن خود به دیواره و بدست آوردن تعادل، استفاده کردن از انگشتان پا و قرار گرفتن بر روی گیره است. این عمل باعث می شود بصورت خودکار پاشنه های شما بلند شد و بدن شما در وضعیت صحیح قرار گیرد.
در کار با پا استفاده از پاشنه ها را حذف نکنید. ما همیشه به استفاده کردن از لبه بیرونی و خارجی پا فکر می کنیم در صورتی که استفاده از پاشنه ها به همان اندازه مهم می باشد. سونگ میگوید: در مورد وضعیت استفاده از پاشنه های خود اطلاعاتی کسب کنید، چرا که استفاده از آنها تاثیر مستقیم در قرار گرفتن باسن در موقعیت مناسب دارد. سونگ می گوید: این پاشنه های شماست که باسن شما را حرکت می دهد. برای مثال اگر شما در گیره ای را در موقعیت سمت چپ خودتان گرفته اید و می خواهید حرکتی به سمت راست داشته باشید، می توانید از پاشنه هاتون برای شروع یک حرکت آنی استفاده کنید. این عمل باعث تعویض مرکز ثقل بدن و در ادامه شانه ها خواهد شد.
همچنین بعد از قرار گرفتن انگشتان پا بروی گیره ها با مقداری جنبش کوچک اجازه دهید آنها در وضعیت مناسب قرار گیرند. اگر محل قرار گیری پا بسیار گود باشد، انگشتان شما با دیواره برخورد خواهد کرد وحرکت پاشنه ها محدودتر میشود.

نمایش پرچم
آموختن حرکت پرچم  برای بهبود بخشیدن حرکات پا بسیار لازم می باشد. پرچم استاندارد، گرفتن یک گیره با یک پا و فشار آوردن به دیواره از سمت دیگر می باشد. چیزی که هر صعود کننده می داند.(برای درک بیشتر به تصویر نگاه کنید)
برای انجام راحت حرکت پرچم شما باید فقط یک گیره پای کامل را پیدا کنید. سونگ می گوید: وقتی شما بر روی یک گیره قرار میگیرید به شما کمک میکند تا گزینه های بیشتری را برای انتخاب داشته باشید.

مشکل کجاست؟
سونگ میگوید: بدن اکثر صعود کنندگان را استرس فرا میگیرد و این امر باعث از دست دادن ثبات و تعادل در آنها می شود و این مشکل می تواند بصورت انجام حرکاتی از قبیل چسبیدن به دیواره، خمیدن های بی جا و ... بروز پیدا کند.
ببینید که استرس بصورت خودکار بیشتر در کدام ناحیه از بدنتان خود را نشان می دهد تا در زمان صعود بتوانید فعالیت بیشتر داشته باشید - بدانید چگونه و کجا استراحت کنید قبل از اینکه زمین را ترک کنید. حرکات غیر ارادی خود (تیک)را بیابید.



تنفس خود را آرام کنید
هنگامی که شما شروع به سنگنوردی می کنید، اثرات آن در تنفس شما نمایان میشود. آیا شما نفس خود را نگه می دارید؟ این کار را نکنید. همیشه قبل از صعود تنفس عمیق داشته باشید، چونکه این عمل باعث تنظیم ضربان قلب شما می شود. سعی کنید تنفس مداوم را در طول مسیر حفظ کنید.
زمانیکه آرامش خود را از دست می دهید، یک گیره مناسب را پیدا کنید تا بتوانید استراحت کنید و تنفس منظم خود را بازیابید. تنفس کنید و برای یک ثانیه نگه دارید وسپس آن را رها کنید. سپس سمت نگاه خود را به پایین و اطراف تغییر دهید و یا به دور دست زل بزنید. سونگ می گوید: بر روی تنفس های خود متمرکز شوید و پس از استراحت، شما تعادل خود را باز خواهید یافت.

ترجمه: مجتبی امرالهی - منبع: www.climbing.com

www.shirazjavanclub.com - انجمن پزشکی کوهستان ایران

عظيم قيچي ساز كوهنورد پرافتخار آذربايجاني بر فراز يازدهمين هشت هزارمتري خود ايستاد

عظيم قيچي ساز كوهنورد پرافتخار آذربايجاني بر فراز يازدهمين هشت هزارمتري خود ايستاد و بار ديگر پرچم ايران را بر فراز ماكالو به اهتزاز درآورد.



عظيم قيچي ساز در حالي اين قله سرسخت را صعود مي كند كه در جوار بخاري نشينان همچنان در جستجوي خوراك رسانه اي شان به هيچ چيز رحم نمي كنند. 

از تقبيح حمايت شهرداري تبريز از عظيم گرفته تا تشخيص صحت صعود يك هشت هزارمتري توسط كساني كه شايد يك بار حتي! كوهنوردي جدي در ارتفاع را تجربه نكرده اند اما صاحب نظر اند!

عظيم، خوشحالم آنقدر اوج گرفته اي كه اين هياهو حتي به غبارت هم نمي رسد.

http://ayazmount.ir

ترین های جهان

جاده مرگ

بنابر گزارش انجمن بین المللی سفرهای امن جاده ای، عنوان خطرناک ترین جاده دنیا به جاده یونگاس در بولیوی آمریکای جنوبی تعلق می گیرد.

این جاده دهه 1930 توسط زندانیان جنگ پاراگوئه ساخته شد. یونگاس با اسم مستعار "جاده مرگ" تنها مسیری است که از اعماق جنگل آمازون و رشته کوه های بلند آَندز و دره های عمیق آن می گذرد تا دو شهر لاپاز و کورویکو را به هم متصل کند.

رانندگی در طول مسیر جاده یونگاس همانند رانندگی بر روی ترن هوایی است. در بعضی از نقاط ارتفاع جاده به 3600 متر از سطح دریا می رسد حال آنکه دره ای با عمق 2800 متر به فاصله چند سانتی متر از کنار جاده قرار دارد و کوچکترین خطا باعث سقوط به آن دره مرگبار می شود.

ترین های جهان

عبور از اين جاده واقعا شجاعت ميخواهد
اين راه گذر باريك از بين كوه ها در سال 1901 در اسپانيا ساخته شد . اين جاده به جهت عبور و مرور كارگران در مابين دو آبشار ايجاد گرديد. در سال 1999 بعد از كشته شدن چند ماجرا جو اين گذر بسته شد . البته هنوز ماجرا جوياني هستند كه به طور غير قانوني ريسك عبور از اين جاده خطرناك را مي پذيرند.