براي ضربه زدن به يخ بايد از كتف و مچ براي حالت گشتاوري و آونگي دادن به تبريخ و استفاده از وزن خود تبر در ضربه استفاده كنيد (با توجه به شكل زير عمل نماييد). توجه كنيد كه عقب بردن بيش از حد تبريخ به عقب موجب خستگي زودرس در دستان و اتلاف انرژي مي شود.


براي در آوردن تبريخ، بايد آنرا به سمت بالا و بايين تكان داده و در صورت گير كردن با وارد آوردن ضربه با كف دست به بالاي تبريخ، مي توان آنرا از يخ جدا ساخت.

در اين حالت ها بايد توجه كنيد كه از چپ و راست كردن تبريخ جداً خوداري كنيد. زيرا ممكن است در حالت پيچش تيغه تبريخ بشكند.

در يخ نوردي نحوه ضربه زدن و انتخاب محل مناسب نوك كرامپون و تبريخ اهميت بسزايي دارد. 

محلي كه براي ضربه زدن انتخاب مي كنيد نبايد سست و ناپايدار باشد. همچنين رعايت فاصله دو تبر از يكديگر از عوامل مهم است. 

وقتي تبريخ را در محلي مي كوبيد بر روي سطح اطراف آن شكاف هايي پديد مي آيد كه گستردگي اين شكاف ها بنا به جنس يخ متغيير است. 

اگر ضربه دوم را نزديك محل تبر اول بزنيد ممكن است بر اثر اين شكاف ها سطح يخ بكلي بشكند و دو تبر رها شوند. اين نكته را هم فراموش نكنيد كه همزمان دو تبر خود را از يخ جدا نسازيد. 

حداقل فاصله براي زدن ضربه را مي توانيد 30 سانتي متر در نظر بگيريد.


يكي ديگر از نقاط خوب براي زدن ضربه، حفره هاي طبيعي يخي هستند. اين حفره ها گاهي هم به شكل شيارهاي يخي بوجود مي آيند.

برقراري روي يخ:

اگر با سنگ نوردي آشنايي داشته باشيد متوجه مي شويد كه استقرار روي سطوح يخي شباهت زيادي به سنگ نوردي دارد. 

بدن نبايد بيش از حد از سطح يخ فاصله بگيرد و يا به سطح صعود بچسبد. گرانيگاه يا مركز ثقل هم بايد عمود بر زمين و در راستاي بدن باشد.



لینک قسمت اول

لینک قسمت دوم

لینک قسمت سوم

تهیه و تدوین و نگارش : حمید رضا طاهر

بر گرفته از کتاب آقای افشین یوسفی

Afshin_yousefi_k2@yahoo.com

آخرين بازنگري: آبان 1388

• منبع : كتاب يخنوردي و صعودهاي تركيبي- افشين يوسفي- چاپ اول 1385

Alpine Club of IRAN

Elementary Ice climbing - part 1 - Afshin Yousefi

www.alpineclub.ir